Zeynel Abidîn Han helwesta “ronakbîrên” bê wêjdan şermezar dike

Helbestvan, Nivîskar û Romanivîs Zeynel Abidin Han


Hêrişa ser Goran û helwesta “ronakbîrên” bê wêjdan

Hêrişa li ser Tevgera Goran û helwesta “ronakbîrên” bê pîvan, bê xîret û bê wêjdan…

Goran peyveke Kurdiya jêrîn e û dihête wateya guherînê. Jiber ku gelê me yê başûr êdî guherîneke bingehîn dixweze û afirandina jiyaneke azad, adil û demokratîk dixweze, ev çend sal in di destpêkê de li bajarê Silêmanî û paşê hema hema bi tevayî li hemî başûrê welatê me, xelk bi heyecaneke mezin tevlî vê tevgera nû dibe.

Newşîrwan Mustefa girîngtirîn serkideyek Yekîtiya Niştamî Kurdistanê bû û mirov dikare bêje, gewre û serkeftîbûna YNKê û bilindbûna ta serokatiya Iraqê ya Celal Talabanî de xizmeteke wî ya mezin û bê hempa heye. Her Kurdek ji başûr vê rastiyê dizane. Di vê karektara hilbijarde ya Newşîrwan Mustefa de jî ya herî bi fakter ew e ku, Newşîrwan Mustefa di dîroka Kurdistanê de da pêzanîn ku mirov çawa dikare bibe reşenbîr û bîrdozek û her wiha mirov çawa dikare welatperwerî û tekoşeriya çekê û pênûsê pêkve bimeşîne…

Piştî damezrandina Kurdistana federal, desthilatdarên vê beşa welatê me mixabin ne jibo pêşxistina mafê Kurd û derfetên dewletbûnê, lê balam jibo pêşxistina berjewenidiyên xwe yên netêr, parçe parçekirina yekîtiya gelê Kurd û binpêkirina mafê çîna feqîr, jin, zarok, malbatên şehîd û kesên mûhtac her tişt kirin. Mûxalif dan kuştin, rewşenbîr xistin bin nîra desathilatdariyê, ew bê kesayet kirin, rojnamevanên gênc yên wek Soran Mame bi destê mafiya dan kuştin û her wiha rojnamevanên wek Goran Nebez jî bi çendîn caran revandin, êzîyet dan kirin, şikence kirin. Serwet û samanên welatî xistin bin kontrola çend malabat û serkirdeyên PDK û YNKê. Di dîroka van herdu partiyan de cara yekemîn û bes jibo bidestxistina pere û hatinên neftê yekîtiyek çêbû. Herdu partî hemî cûdahiyên xwe di rêya pere û berjewendiyên kirêt û bi xwîn de ji holê rabû. Mîna ku ev herdu partî jibo ku gelê Kurd ji Kurdistanê sar be û ji nûve xwe bi hêzên Iraqî girê bide, dest bi pêşbirkên heramiyê, rûşwetê, kar û barên neyasayî û kirêt û mafyayî kirin. Aliyekî welat ji birçîne qir dibû û aliyekî ve jî çend malbat û nokervanên wan di nav refah û şahiyeke bê nimûne de dijiyan. Ji vî alî ve axa û talançêyên nû peyda bûn. Di her welatî de dewlet mafya konrtol dikir û carina jî ew bikar dihanî, di başûrê welatê me de mafiya hemî „dewletê” xistiye destê xwe û rêvebirên Kurdistanê bê şik û guman wek reîsên mafiyayî heta îro eza û zulmeke bê nimûne li gelê me kirin.

Îro di Kurdistanê de mirov dikare bêje di her malekê de ev mijar dihête axiftin, êdî xelk ji van partiyên kevneperest, heramxwir, şoreş-kujyer elezeriyê dike. Bifikirin ku roj tuneye ku di Kurdistanê de, li Hewlêr, Silêmanî, Dihok, Akrê, Kerkûk jin û keçên ciwan yên Kurd nehên kuştin, şewitandin yan jî bi darê zorê „întîxar” kirin. Gelo çima heta niha kes vê yekê pirsiyar nekir? Çima rewşenbîrên me dest nehavêtin vê rewşa trajîk û elemî. Yek bi yek diçin û li gel Barzanîyan yan jî Talabaniyan tevafê dikin, tûr û bêrîkên xwe bi perê bi xwîn tijî dikin û paşê lê vedigerin ku pesin û metha vê desthilatdariyê bikin…

Eve Goran jibo vê yekê derket…

Goran dibêje, “êdî bes e!” Goran dibêje, ev jiyana ku desthilatdarên başûrê welatê me bi gelê Kurd layiq dibînin, ne jiyan e. Ji dagirkeran xiravtir lê kirine. Îro ankêteke rast bihête kirin, wê bihête dîtin ku xelk van desthilatdarên çavbirçî êdî bi Saddamî re didin qiyas kirin. Ma çi kesek ranebe û vê rewşa hanê lêpirsiyar neke?

Gava mirov ev pirsiyaran dike, hin rewşenbîrên sextekar û bêxîret dest bi propagandaya „neteweperweriyê” dikin, mîna nijatperestên dewletên serdest, mîna nijatperestên Tirk yên mafiyayî, bes vê hesta pîroz jibo berjewendiya xwe bi kar dihînin.

Na, hezara caran na, me „Kurdistaneke” wisa navê… Desthilatdariyeke ku ji bi dijmin re dihête qiyaskirin, me nave balam…

Eve jiber vê yekê hêrişê Goranê dikin… Ne bi tenê serkirde û kadroyên Goranê, li hemî layengîrên Goranê, li hemî Goranxwezan hêriş dikin, her zulmê li ser wan dihînin. Di nimûneya dawî de, li Silêmanî berî du rojan bi çekdarî hêrişê ser gelê Silêmanî kirin ku wan di hilbijardina dawî de dengekî mezin dabûne Goranê.

Desthilatdarên tarî ji pêşkeftina Goran û helwesta gelê Silêmanî ditirsin. Jiberku helwesta gelê Silêmanî her roj belav dibe, seranserî Kurdistanê dike bin bandore xwe. Îro ne bi tenê Zaxo, Amediyê, Dihok, Rewandûz, lê li beşên din yên welatê me, li Dêrsim, Mahabad, Amed, Sine, Qamişlo jî dengê Goran dihête bihîstin û gelê Kurd ji kûraniya dilê xwe evîn û hesteke germ li gel Goran dide jiyandin. Desthilatdarên başûrê welatê me ji vê yekê ditirsin… Goran li dij dizî, sextekarî, îrtîkap, malwêranî, şêlandina gel, tedayî û tepeserkirina çînen feqîr, jin, zarok û rewşenbîran mûmek pêxistiye û ev mûm ji Silêmanî dest pêkir û hemî peravên welatî ronahî dike. Ev desthilatdaran ji vê ronahiyê ditirisin. Ji guherînê, daxwezên rast û nihêrînên mafdar ditirsin, ji şiyarbûna gelê Kurdistanê ditirsin. Îro kiryarên ku ev herdu partiyên bêperva û bêhîzan li Silêmanî li ser gelê Kurd dikin, heman tişt ji aliyê dewletên dagirker yên wek Îran, Sûriye û Tirkiyê dihête kirin. Gelo di derbarê zulimkirina ser gelê Kurd de çi cûdahiya van desthildatdarên “Kurd” û dewletên dagirker yên ji hevûdu hene?

Qet tiştekî…

Goran guherîneke nû ye û ez wisa bawer dikim, qet hêzeke tarî li ber vê lehiya ronî nikare bisekine û dîsa jiber vê yekê ev desthildatdarân di hêrişên xwe yên kirêt de ew qas zulimkar in.

Bifikirin ku li Silêmanî gule li ser gelê Kurd direşînin, mirovan wek darbeya mirinê birîndar dikin û paşê ne wan kesên tawanbar, ev kesên mazlûm û birîndar davêjin hefsê…

Êdî hûn werin vê edaletê bifikirin…

Ez qasî van xwedî kiryarên kirêt û desthildatdarên zulmê û ev zordariya herdu partiyan, di heman demê de ajans, telewîzyon, malper û qaşo rewşenbîrên bê helwest jî şermezar dikim. Ne bi tenê bêhelwestî, hema hema piraniya malperên Kurd borezaniya van herdu partiyan dikin û qet yek heta niha axiftin yan jî nihêrîneke berendamên Goranê neweşandine, lê her roj her dem reklam û propagandayên desthilatdaran dikin.

Gelo ew jî şirîkên pere û berjewendiyên bi xwîn û jehrîn nîn in?

Belê ew jî şirîk in û roj dihê ev şirîkatiya wan ji layê gelê Kurd û dîroka desthilatdara herî rast û bê dawî, ji layê dîroka Şoreşa Kurdistanê yek bi yek dihêtin darizandin û mahkûm kirin.

Ez bi cara dawî ji serkirdeyên başûrê welatê me daxwez dikim, êdî bes e, êdî dawî li van kiryaran bidin anîn… Dewra xwe ya dawî ya xêrê bihînin cîh û belkî bi vî aweyî ji vebala reş ya dîrokê xwe rizgar bikin. Bila jibîr nekin ku dîroka Kurdistanê gelek destpot û zulimkaran avêtin nav xweliyên bi gemar û tê de bi rizandinê ve tune kirin.

Bila jibîr nekin ku ji hêştirê mezintir fîl heye!

Jêder: http://www.kurdistan-news.net

Advertisements

Bersivê bide

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s