“Tenê dixwazim bi lez ji vir derkevim”

Şîrîn û zarokên xwe / Foto: DW
Şîrîn û zarokên xwe / Foto: DW

Rûdaw  / Z.A “Emîne sê mehî ye, bavê wê hîn ew nedîtiye, ew li Atînayê di dema reva xwe ji Sûriyê ber bi Almanyayê ve ji dayîk bûye…” wiha reportaja televîzyona fermî yê Almanyayê Deutsche Welle (DW) derbarê malbateke kurd ji Rojavayê Kurdistanê despêdike. Reportaj balê dikişîne ser astengiyên malbatên penaberan yên ku di geşta xwe ya ji bo Ewropayê de ji hev cuda dibin. Yek ji malbatên ku raporataj behsê dike malbata Şîrîn Mihemed e. Şîrîn ligel hevjînê xwe Nezîr û sê zarokên xwe ji Sûriyê derketin û xwestin bi hevre bigihijin Almanyayê, lê di geşta wan de, weke ya gellek penaberan, êş û zehmetî gellek bû. Ew sedema derketina ji welêt wiha vedibêje: “Hevjînê min xwepêşandan li dijî rejîma Esad organîze dikirin, ji ber vê yekê jî asayîşa hikûmetê dihate mala me, rewş ji her carê metirsîdartir bû, ji ber wê jî hevjînê min biryar dabû ku em ji wir derkevin.”

Keça wê Canda di avê de werbû û hindik mabû ku bifetisiya

Malbat berê xwe dabû Tirkiyeyê û bi rêya qayikeke naylonî çemê Evrosê (Merîç), ku ew sînorê xwezayî di navbera Tirkiye û Yewnanê de ye, derbas dikin. Derbaskirina çem jî qet ne hêsan bû, hem ji ber tundiya kontrola polîsên yewnanî, hem jî ji ber şepêlên xurt yên çemê ku gellek caran dibin sedema qulibandina kelekên naylonî. Di dema derbaskirina çem de jî Şîrîn ducanî bû, keça wê Canda ya heyşt salî jî di kelekê de werbû û ket nav avê, hindik mabû ku bifetisiya.

Burokrasiya yewnanî lihevkombûna malbatê asteng dike

Nezîr Mihemed / DW
Nezîr Mihemed / DW

Nezîr Mihemed derbarê têkçûna plana çûyîna wan ji Yewnanê bo Almanyayê vedibêje: “Me pere dabûn du kesan, yek ji bo ku hevjîn û zarokên min bi rêya firokeyê bişînin Almanyayê û yê din jî ji bo ku min bi rêya kamyonekê bişîne. Piştî 50 demjimêran ji geşta xwe ez gihiştim Almanyayê û wê çaxê jî ez agahdar bûm ku jin û zarokên min di firokexaneyê de ji ber eşkerebûna pasaportên sexte hatibûn girtin.” Li gorî ku Nezîr behs dike, pereyên wî nîne ku biçe serdana malbata xwe û ew bi saya arîkariyên mirovên xwe debara xwe li Almanyayê dike. Dema derfeta wî çêdibe ew bi rêya telefonê ligel hevjîna xwe diaxive lê ew keça xwe Emîne tenê bi rêya wêneyan nas dike. Digel ku daxwaza Nezîr ya ji bo wergirtina mafê penaberiyê hatiye pejirandin, ew niha nikare malbata xwe bîne ba xwe, ji ber ku ev yek li ser desthilata yewnanî disekine, heta ku rê bide malbatê ji bo ku biçe Almanyayê, rêdan jî li ser burokrasiya yewnanî ya giran dimîne.

Şîrîn dibêje ku tiştek ji destê wê nayê, weke ku ew di zindanê de be, ew û zarokên xwe nikarin ji Atînayê derkevin. Mala ku lê dijîn jî xerabe ye, ew hemû di heman odeyê de radizin û nan dixwin. Ew ditirse ku derkevî cadeyê, ji ber ku zimanê yewnanî nizane û agahiyên wê hene ku grûpên rastgir yên tundrew diçin malên penaberan. Ew li paytexta Yewnanê di nav tirsê de dijî, ji ber wê jî dibêje “Tenê dixwazim bi lez ji vir derkevim” û hêstiran dibarîne.

Advertisements

Şîrove û nêrînên we

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s